Typowy dzień na budowie

Praca elektryka jest jedną z tych nielicznych, trzymających non stop w napięciu, czy aby ktoś Cię nie podkabluje. Ot choćby, że nie masz fazy do pracy. Albo wręcz przeciwnie. Jesteś na fazie 😛 No, ale nie oszukujmy się, pewnych rzeczy na trzeźwo zrobić się nie da. Niby jak z radością w oczach przyjąć informację od kierownika, że mamy mu pociągnąć druta… stąd dotąd. I to do przerwy. Ale gruby ma być, bo jak nie to kablem po plecach zdzieli.

Żeby stanąć na wysokości zadania potrzebna jest jednak drabina. I bęben. Lepszy mniejszy niż za duży. Kto pracował na drabinie wie, że odpowiedni bęben pozwala się wywyższać bez ryzyka upadku. Za duży bęben przeszkadza, odpycha od drabiny. Ale od tego Majstra mamy przecież. On wie kto do tej roboty się nada idealnie. W ogóle to słowo „majster” wzięło się z tego że przeważnie jest to człowiek, który zawsze coś zmajstruje. A później my po nim poprawiać musimy. To trochę inaczej niż z „kierownikiem”, bo ten przeważnie kierować nie potrafi, a zwłaszcza robotą. Jakby umiał to pewnie by go „kierowca” wołali. Ale nic. Do roboty. Znaczy instalacja się sama nie zrobi – w przeciwieństwie do bałaganu wokoło. I nikt nigdy nie jest w stanie zauważyć jak? Patrzysz nagle, a tu bałagan.

Elektryki mają zawsze seksualne podejście do pracy. Dziwić się nie ma co. W końcu jeden ciągnie, drugi pcha. Jedynie wycieczki po budowie są fajne. Zawsze się kilka tras zrobi do fajrantu. Wykonując najstarszy zawód świata. Tak, tu nie ma nic do śmiechu. Jak Pan Bóg powiedział: „Niech stanie się światłość” to my już mieli tam kable położone. I w sumie też nieraz trzeba oświecać ciemnych ludzi. Najzabawniejsze w tym są zawsze babeczki. Przyjdzie taka do nas i pyta, czy któryś mógłby jej gniazdko sprawdzić, bo coś nie działa. I zdziwiona, że mamy radochę. Jeszcze jak przyjdzie ładna to chętnych nie brakuje. Niejeden by chciał wyjąć przyrząd i wcisnąć wtyczkę w gniazdo, żeby sprawdzić co nie działa. Ale jak przyjdzie brzydka… Oj to już nie lada wyzwanie. Wtedy trzeba zabrać całą torbę. Bo pewnie styki już zabrudziły się od nieużywania. A to szorowania później, dłubania… No nie polecam 😛

Elektryka na budowie zawsze się szuka. Najlepiej robić to po polsku. Po czesku jak ktoś szuka elektryka to nigdy nic dobrego z tego nie wychodzi. Ciągle mamy to napięcie, czy ktoś nie przylezie i znowu chciał czego nie będzie. A robotę zrobić musimy. Każde takie oderwanie jednego z ekipy to brak kontaktu z nim na ponad pół flaszki. Jakby sam kontakt na budowie nie był wystarczająco utrudniony. Zupełnie tak jak samo znalezienie wolnego i działającego kontaktu. Za tym to wszyscy szaleją, jak na widok kobiety przechodzącej obok budowy. Każdy ze swoim kabelkiem by się chciał do gniazdka podłączyć. Kolejka i przepychanki… Normalka.

Nie jest to wymarzona praca dla lubiących płynąć z prądem. Tu często spotyka się opór. Potrzebujesz nowe narzędzia – nie ma. Wyjść wcześniej z roboty – nie ma opcji. Jak podskakujesz to zaraz Cię uziemią. Najlepiej jakby tylko świecić przykładem. Ale wtedy znowu te ćmy z biura się zlatują, by się ogrzać. Owszem zdarzają się też tacy co chcą zabłysnąć przed białymi kaskami (ludźmi z biura – slang budowlany). Ja raz spróbowałem. Nie polecam. Prawie z drabiny spadłem. A z prądem jak z małym dzieckiem. Nigdy nie wiesz kiedy i w co Cię kopnie.

Fajrant. Moment wyczekiwany od momentu wstania z łóżka. Kolejna trasa – tyle że do domu. Wieczorem trzy piwka, żeby i trzy fazy były, a nie jedna. No i bęben był odpowiednich rozmiarów. Taki nie za duży, ale nie za mały

I tak budowa funkcjonuje. Każda. Bez wyjątku 😀